ارمیتای عزیز ما بعد هشت ماه و نیم اولین سفرمون رو با تو به شمال رفتیم همراه با خاله آرزو و فرشته و بچه ها ... سفر خیلی خوبی بود تو تو مسیر ساکت بودی و همش خ.اب بودی اما نزدیک شمال یک ساعتی حسابی کلافه شده بودی و غرغر می کردی و مامان رو حسابی اذیت کردی . تو شمال ما لب آب چادر زیدم و تو تو چادر خواب بودی و من تو رو به زور بیدار کردم تا چند تا عکسی بگیریم و اینهم اولین بار ست که دریا رو میبینی . دوست دارم.عزیزم دقیقا روزی که 8 ماهت تموم شد و وارد نه ماهگیت شدی مامان رو گفتی و من کلی کیف کردم و حدود دو هفته بعدش بابا رو و من و بابا کلی ذوق زده شدیم ;; ;

دو هفته ای ست که از مبل می گیری و بلند می شی و رو پای خودت می ایستی عزیم ، و حسلبی شیطنت می کنی ، هی چهار دست و پا راه میری و می ری دم آشپزخونه و ما باید بلندت کنیم تا صورتت به لبه سنگ نخوره .

;

;

آرمیتای عزیز دو هفته مانده به تولدت ، مامانت از هفته پیش تو تدارک تولدت ست ، تم تولد و کیک و چیز هایی دیگری که نیاز ست ، البته جشن تولد خیلی جم و جوری برات می خوایم بگیریم ، گذاشتیم بزرگ شی بعد تولد بزرگ برات بگیریم . راستی به سختی ازت آزمایش گرفتیم سه روز صبح تا غروب منتظر گرفتن آزمایش ادرارت بودیم تا اینکه مامان بزرگ رفعت آمد و تو رو آزمایش ادرار از گرفت . خدا رو شکر جواب آزمایشات خوب بوده و مشکلی نیست ، فقط مامانت نگران اینکه تو خوب وزن نمی گیری ، اما به نظر من خیلی مهم نیست و رشدت خوبه و تحرک زیادی داری ، الان دیگه به خوبی از کنار مبل می گیری بلند می شی

; این عکس حدود 10 ماهته که از مبل و تختت میگیری بلند میشی و می ایستی. الآن که دارم مینویسم بغل بابایی و داری غر میزنی و به من لگد میزنی و الآن دو هفته مونده به تولدت ; این عکس اواسط آبان گرفته شده رفته بودیم پاساژ مهستان بعد رفتیم پارک روبروش تو رو سوار تاب کردیم یکم باد میومد من همش نگران بودم که سرما نخوری و زیاد تو پارک نموندیم ; ; ;

آرميتاي خوشگلم امسال اولين يلدايي بود كه تو در كنار مايي. و ما خونه بوديم. فقط يه سر رفتيم خونه بابا بزرگت چون كنار خونه ما هستن رفتن خونشون تحت هر شرايطي راحته و ممكن...... خونه ماماني نرفتيم چون هم خودش مريض بود هم پسرخاله ها ما هم ترسيديم يه موقع خداي نكرده به تو سرايت نكنه . بابا رفت دنبال لباس شب يلدا براي تو اما پيدا نكرد. يه لباس قرمز داشتي، همون رو تنت كرديم و يه چند تايي ازت عكس انداختيم. راستي داشتم ميومدم بهت موز بدم پام خورد به صندليت و انگشت كوچيكم ورم كرد و درد ميكنه حالا بستمش ببينم چي ميشه. دختركم يلدات مبارك. انشالله هميشه سلامت و موفق باشي.

آرمیتا جان چند وقتی ست که تو وبلاگت چیزی ننوشتم از قبل از جشن تولدت سعی می کنم خلاصه کنم این چند ماه رو و اتفاق های جالب و مهم رو برات بنویسم . قول می دم از این به بغد حتما هر هفته و یا هر دو هفته یکبار برات مطلبی از شرایط و اتفاق های خوب و شاید بد بنویسم . -نزدیک تولدت بیمار شدی و حدود دوهفته ای طول کشید . استفراغ کردی شب بود حدود ساعت 12 شب و ما بردیم تو رو بیمارستان تخت جمشید عظیمیه کرج دکتر دید گفت ویروس اون زمان ویروسی شایه شده بود که همراه تب و و بیرون روی خیلی از بچه ها مبتلا شده بودند. و ما تو رو که ناله می کردی و کمی هم تب داشتی تا صبح پا شیویه کردیم تا ت

آرمیتای عزیز تو شهریور ماه عروسی پسر خاله مامان فایزه بود و ما رفتیم عروسی , مامانت حالش خوب نبود اما خلاصه رفتیم تو هم حسابی شیطنت کردی فردای آن روز مامان فایزه فیلم رقصی که تو سالن کردی رو نشونم داد خیلی بامزه رقصیدی .